yakup
31-07-2008, 00:17
> Kuzey Irakta savaşan ve sonunda evine dönecek olan Mehmet adında bir askerin hikâyesidir.
> >
> > Mehmet evine gitmeden önce, İstanbul'da bulunan anne babasına telefon açtı.
> >
> > Sevgili anne ve babacığım, sonunda eve geliyorum ama bir şey sormak istiyorum.
> >
> > Bir arkadaşımı da beraber eve getirebilir miyim?
> >
> > Tabii ki ' diye cevapladılar. 'Onunla tanışmaktan mutluluk duyarız'.
> >
> > Ama bilmeniz gereken bir şey var' diye Mehmet devam etti,'o savaşta ağır yaralandı.
> >
> > Kara mayınına bastı ve kolu ile bacağını kaybetti. Başka gidecek hiçbir yeri yok.
> >
> > Onun bize gelmesini ve bizimle yaşamasını istiyorum'.
> >
> > ''Bunu duyduğuma çok üzüldüm oğlum, belki kalacak başka bir yer bulması için ona yardımcı olabiliriz'
> >
> > 'O hayır , onun bizimle yaşamasını istiyorum der..''
> >
> > 'Oğlum,' dedi babası, 'sen ne istediğinin farkında değilsin. Böyle büyük bir sorunu olan birisi bizi çok rahatsız eder.
> >
> > Bizim kendi hayatımız var ve böyle farklılığa izin veremeyiz.
> >
> > Bence sen eve gelmeli ve bu çocuğu unutmalısın. O kendi yaşamını devam ettirmenin bir yolunu bulacaktır..'
> >
> > O andan sonra, Mehmet telefonu kapattı. Anne ve babası ondan başka bir söz duymadılar...
> >
> > Birkaç gün sonra, İstanbul polisinden bir telefon geldi.
> >
> > Oğullarının bir binadan düşerek öldüğünü söylediler. Polise göre intihardı.
> >
> > Anne ve baba telaşla uçağa binerek oğullarının teşhisini yapmak için atladığı ildeki devlet hastanesinde bulunan
> >
> > teşhis morguna gittiler. Mehmet'i teşhis etmişlerdi. Ama gözleri fal taşı gibi açılarak... ,
> >
> > Bilmedikleri bir şeyi fark ettiler.
> >
> > Mehmet'in bir bacağı ve bir kolu yoktu...
> >
> >
> >
> > Bu hikâyede ki anne ve baba birçoğumuza benzer.
> >
> > Etrafımızda iyi görünen ve neşeli insanları sevmek bize kolay gelir, ama bize rahatsızlık veren özellikle bizim kadar sağlıklı olmayan,
> >
> > bizim kadar güzel olmayan ve bizim kadar zeki olmayan insanlardan uzak durmayı tercih ederiz.
> >
> > Çok şükür ki bizi bu kategoride gören birisi yok.
> >
> > Karşılıksız sevmeyi başaran birisi sonsuza kadar ailemizdendir ne kadar çirkin ne kadar fakir ne kadar engelli olursak olalım.
> >
> > Bu gün yatmadan önce ALLAH' a biraz daha dua ederek insanları oldukları gibi kabul etmemizi sağlamasını isteyelim ve ne kadar
> >
> > farklı olurlarsa olsunlar onlara karşı daha anlayışlı olabilmeyi isteyelim.
> >
> >
> >
> > Arkadaşlar çok nadir bulunan cevherlerdir. Onlar sizi güldürür ve başarmanız için destekler.
> >
> > Bazen tek kelime bazen bir cümle paylaşırlar ama her zaman kalbinizi ona açmanızı beklerler....!!!!
> >
> >
> >
> > Şimdi 2 seçeneğiniz var.
> > 1) Bu maili kimseye göndermeyin ve kalbinize hiç dokunmamış gibi davranın.
> > 2) Ya da arkadaşlarınıza gösterebileceğiniz kadar ilgi gösterin...
> >
> >
> >
> > Bu maili arkadaş olduğunu düşündüğünüz kişilere gönderin.
> >
> > Eğer size geri gelirse hayat boyu bir arkadaşınız olduğunu anlayacaksınız.
> >
> > Mehmet evine gitmeden önce, İstanbul'da bulunan anne babasına telefon açtı.
> >
> > Sevgili anne ve babacığım, sonunda eve geliyorum ama bir şey sormak istiyorum.
> >
> > Bir arkadaşımı da beraber eve getirebilir miyim?
> >
> > Tabii ki ' diye cevapladılar. 'Onunla tanışmaktan mutluluk duyarız'.
> >
> > Ama bilmeniz gereken bir şey var' diye Mehmet devam etti,'o savaşta ağır yaralandı.
> >
> > Kara mayınına bastı ve kolu ile bacağını kaybetti. Başka gidecek hiçbir yeri yok.
> >
> > Onun bize gelmesini ve bizimle yaşamasını istiyorum'.
> >
> > ''Bunu duyduğuma çok üzüldüm oğlum, belki kalacak başka bir yer bulması için ona yardımcı olabiliriz'
> >
> > 'O hayır , onun bizimle yaşamasını istiyorum der..''
> >
> > 'Oğlum,' dedi babası, 'sen ne istediğinin farkında değilsin. Böyle büyük bir sorunu olan birisi bizi çok rahatsız eder.
> >
> > Bizim kendi hayatımız var ve böyle farklılığa izin veremeyiz.
> >
> > Bence sen eve gelmeli ve bu çocuğu unutmalısın. O kendi yaşamını devam ettirmenin bir yolunu bulacaktır..'
> >
> > O andan sonra, Mehmet telefonu kapattı. Anne ve babası ondan başka bir söz duymadılar...
> >
> > Birkaç gün sonra, İstanbul polisinden bir telefon geldi.
> >
> > Oğullarının bir binadan düşerek öldüğünü söylediler. Polise göre intihardı.
> >
> > Anne ve baba telaşla uçağa binerek oğullarının teşhisini yapmak için atladığı ildeki devlet hastanesinde bulunan
> >
> > teşhis morguna gittiler. Mehmet'i teşhis etmişlerdi. Ama gözleri fal taşı gibi açılarak... ,
> >
> > Bilmedikleri bir şeyi fark ettiler.
> >
> > Mehmet'in bir bacağı ve bir kolu yoktu...
> >
> >
> >
> > Bu hikâyede ki anne ve baba birçoğumuza benzer.
> >
> > Etrafımızda iyi görünen ve neşeli insanları sevmek bize kolay gelir, ama bize rahatsızlık veren özellikle bizim kadar sağlıklı olmayan,
> >
> > bizim kadar güzel olmayan ve bizim kadar zeki olmayan insanlardan uzak durmayı tercih ederiz.
> >
> > Çok şükür ki bizi bu kategoride gören birisi yok.
> >
> > Karşılıksız sevmeyi başaran birisi sonsuza kadar ailemizdendir ne kadar çirkin ne kadar fakir ne kadar engelli olursak olalım.
> >
> > Bu gün yatmadan önce ALLAH' a biraz daha dua ederek insanları oldukları gibi kabul etmemizi sağlamasını isteyelim ve ne kadar
> >
> > farklı olurlarsa olsunlar onlara karşı daha anlayışlı olabilmeyi isteyelim.
> >
> >
> >
> > Arkadaşlar çok nadir bulunan cevherlerdir. Onlar sizi güldürür ve başarmanız için destekler.
> >
> > Bazen tek kelime bazen bir cümle paylaşırlar ama her zaman kalbinizi ona açmanızı beklerler....!!!!
> >
> >
> >
> > Şimdi 2 seçeneğiniz var.
> > 1) Bu maili kimseye göndermeyin ve kalbinize hiç dokunmamış gibi davranın.
> > 2) Ya da arkadaşlarınıza gösterebileceğiniz kadar ilgi gösterin...
> >
> >
> >
> > Bu maili arkadaş olduğunu düşündüğünüz kişilere gönderin.
> >
> > Eğer size geri gelirse hayat boyu bir arkadaşınız olduğunu anlayacaksınız.